Drejtori Ekzekutiv i Qendrës Përkujtimore në Srebrenicë dhe njëherësh i mbijetuar i masakrës së Srebrenicës, Emir Sulagiq, ka rrëfyer që në kohën sa ishte ushtria holandeze në Bosnje, e kishin bërë një listë me emra të burrave dhe djemve dhe ia kishin dorëzuar komandantit të asaj ushtrie.

Ai në emisionin “Kallxo Përnime” ka rrëfyer se këtë e kishte bërë nisur nga përvoja që kishte në vitin 1992, kur i kishin vrarë shumë pjesëtarë të familjes.

“Ishin edhe ushtarët holandezë atje, e deri në fund të ditës, 11 korrik, ishin diku nja 5-6 mijë njerëz brenda. Herët në mëngjesin e 12 korrikut, kuptuam, unë e kuptova, e dija që nga fillimi në fakt, sepse pak a shumë e gjithë familja ime ishte vrarë tashmë në vitin 1992. Pra, e dija. Kishin ardhur serbët, u kishin thënë mirë, do t’ju evakuojmë e t’ju çojmë me autobusë, i kishin bartur nja 30 kilometra, i kishin ndarë burrat dhe djemtë, duke i lënë gratë e fëmijët të kalonin, i kishin mbajtur burrat në një kamp për nja një muaj, e pastaj i kishin pushkatuar të gjithë” – tha Sulagiq.

“Mëngjesin e 12 korrikut, kur hynë serbët, nuk e di as se si ka ndodhur, por në një moment, thoshim, të dalim rrotull e të shkruajmë emrat e të gjithë burrave e djemve që janë këtu, e të marrim atë listë e ta çojmë, edhe e kemi bërë këtë, te zëvendëskomandanti i Batalionit Holandez, që quhej Major Robert Franken. I thamë Z. Franken, kjo është lista e burrave dhe djemve në këtë bazë, a mund të siguroheni që kjo listë të shkojë diku jashtë nga këtu, në mënyrë që njerëzit ta dinë, e edhe serbët ta dinë, që emrat e tyre janë të regjistruar: kjo ishte ideja pra, që serbët do të mendonin dy herë para se t’i vrisnin, sepse bota do ta dinte, sepse bota e dinte” – vazhdon tutje rrëfimin e tij Sulagiq.

I mbijetuari i masakrës së Srebrenicës ka treguar se komandanti i ushtrisë holandeze i kishte premtuar se listën me emra do ta dërgonin në OKB.

“Si dhe ata premtojnë, ky person na premton, që ai do ta dërgonte listën te Selia e OKB-së në Gjenevë, Nju-Jork, apo kudoqoftë, në Sarajevë, Zagreb, kudoqoftë, e pastaj, mirë pra, menduam, kishim shkruar një Listë Shindleri, pra do të shpëtonin, do të dilnin gjallë. Pastaj, shkuam në Zagreb, Hasan Muhanoviq, unë, si dhe disa të tjerë. Shkuam në Selinë e OKB-së, si dhe kërkuam listën, edhe të gjithë na thoshin: Çfarë liste? Doli që ajo listë nuk kishte dalë asnjëherë nga Potoçari. Ishte gjetur diku në një sirtar, diku në një dollap të selisë së OKB-së në Zagreb, në gusht të vitit 1995″ – ka shtuar ai.