Protestat në Kinë nga këndvështrimi i Hegelit
Protestat që u zhvilluan në Kinë javën e kaluar nuk janë një surprizë e historisë apo vullnetit të individëve. Përkundrazi, është një proces dialektik që mund të kuptohet më mirë me Hegelin. Së pari, virusi Covid që e kishte origjinën në Kinë, bëri një herë xhiron e botës përpara se të kthehej atje ku e […]
Protestat që u zhvilluan në Kinë javën e kaluar nuk janë një surprizë e historisë apo vullnetit të individëve. Përkundrazi, është një proces dialektik që mund të kuptohet më mirë me Hegelin.
Së pari, virusi Covid që e kishte origjinën në Kinë, bëri një herë xhiron e botës përpara se të kthehej atje ku e kishte origjinën, por me ndryshime dhe karakteristika të reja: pandemia ishte vdekjeprurëse, por u përhap në valë gjithnjë e më pak të rrezikshme falë rritjes së imunitetit kolektiv dhe vaksinave efektive.
Shumica e vendeve fillimisht reaguan me kujdes dhe më pas u përshtatën, shpesh me sukses, ndaj varianteve të reja. Qeveria kineze, nga ana tjetër, aplikoi një zgjidhje abstrakte, të ngurtë dhe të unifikuar, politikën “zero Covid”. Ajo luftoi vdekjen duke vendosur kufizime të rrepta të garantuara nga kontrolli i paepur. Por, pas një faze fillestare të suksesshme, udhëheqja kineze është në rrugën e saj drejt dominimit botëror, procesi ndryshoi: mohimi i vdekjes u shndërrua në “negacionin e mohimit” pasi kufizimet autoritare kufizuan ndërgjegjen e qytetarëve dhe vitalitetin e tyre natyror.
Të dërrmuar, disa tani preferojnë të dalin nga “vetëdija e tyre e pakënaqur”. Por ky “anulim” mban brenda vetes gjithçka që ajo ka kaluar. Shumë protestues mbajnë maska për të shmangur infeksionin ndërsa fshehin fytyrat e tyre. Ata nuk po mohojnë rrezikshmërinë e Covid-it, por gjendjen e vdekjes sociale në të cilën i kanë sjellë politikat e qeverisë së tyre.
Së dyti, nuk është rastësi që shkëndija që nisi revoltën u ndez në provincën Xinjiang, ku një zjarr mori dhjetë jetë për shkak të ashpërsisë absurde të kufizimeve shëndetësore. Ürümqi është kryeqyteti i ujgurëve, të cilët prej disa vitesh janë persekutuar nga Pekini. Edhe këtu historia kthehet në një nga burimet e saj, por e pasuruar nga përvoja. Nëpërmjet një “mashtrimi të arsyeshëm”, Xi Jinping, duke dashur të shkatërrojë kulturën ujgure, nisi një lëvizje solidariteti kinez Han në Shangai ose Pekin me këtë pakicë.
Përmbysja e tretë dialektike: Ndërsa Kina është bërë tavolina e punës në botë dhe qeveriset nga një parti që mishëron interesat e punëtorëve, një lëvizje sociale po zhvillohet në Foxconn, fabrika më e madhe në botë e iPhone. Ashtu si Hegeli në “Principles of the Philosophy of Rightvon” 1820 shkruan: “Nëpërmjet përgjithësimit të lidhjes midis njerëzve përmes nevojave të tyre dhe mënyrave të përgatitjes dhe sjelljes së mjeteve për ta, grumbullimi i pasurisë rritet – sepse fitimi më i madh nxirret nga kjo përgjithësim i dyfishtë – nga njëra anë, si nga ana tjetër izolimi dhe kufizimi i veprës së veçantë dhe rrjedhimisht varësia dhe mjerimi i klasës së lidhur me këtë vepër, me të cilën lidhet pamundësia për të ndjerë dhe shijuar liritë e mëtejshme dhe veçanërisht avantazhet intelektuale të shoqërisë borgjeze. Vepra e formon njeriun, por e robëron atë në prodhim, në mënyrë që ai të jetë në gjendje të ndërgjegjësohet përmes prodhimit dhe pastaj të kthehet kundër zotërisë së tij.
Fryma absolute kalon nëpër Kinë
Megjithatë, lëvizja e historisë nuk do të përfundojë me këto demonstrata. Xi Jinping, i cili është mjaft i diskutueshëm, mund të përpiqet të bashkojë vullnetin e njerëzve pas projektit të tij nacionalist. Sipas Hegelit, vetëm shteti mund të mishërojë konkretisht lirinë e individit. Dhe kjo lidhje mes njeriut dhe shtetit nuk shprehet kurrë më mirë se sa në luftë, të cilën Hegeli e përcakton si një “moment etik” në histori. Lufta, në fakt, bën të mundur marrjen seriozisht të kotësisë së të mirave dhe gjërave të përkohshme […] që individët kërkojnë të fitojnë” (veçanërisht në një shoqëri me konsum të shfrenuar), duke rritur pozitivisht elementin negativ të formës së rrezikut. Nëse Xi Jinping dëshiron të shuajë revoltën dhe të mbledhë të gjithë kinezët pas tij, ai ndoshta do të tundohet për të pushtuar Tajvanin – përveç nëse ai e shtyp me gjak lëvizjen.
“Shpirti absolut” që realizon bërjen e botës me hapa kontradiktore po ecën aktualisht nëpër Kinë. Por, nëse Pekini sulmon tajvanezët dhe tajvanezët rezistojnë, kjo histori nuk ka përfunduar.
“Bufi i Minervës fillon fluturimin e tij vetëm në muzg”, kështu e përmblodhi Hegeli, që do të thotë se kuptimi më i thellë i gjithçkaje që ndodh në rrugët e qyteteve kineze nuk mund të njihet ende përfundimisht.














