Gjëja më e fundit që do të lexoni sot, e që lidhet me veprimtarinë e Rusisë në Serbi në interes të Kremlinit, është se në Serbi asgjë nuk po ndryshon. Pushteti aktual serb i përshtatet plotësisht Moskës. Rusia di si të veprojë me të.
Vuçiqi mbetet një politikan i përshtatshëm për aq kohë sa i shërben Putinit, të cilin e informoi të parin për dorëheqjen e tij nga posti i presidentit të Serbisë, dhe për aq kohë sa nuk vendos sanksione ndaj Rusisë, ruan kontakte të veçanta me Moskën dhe shërbimet e saj të inteligjencës, si dhe marrëdhënie shumë të afërta me ambasadorin rus në Beograd, Aleksandar Bocan-Harçenko.
Rusia mund të ndikojë në mënyra të ndryshme në zgjedhjet serbe që do të mbahen më 25 tetor. Krahas presionit ekonomik, Kremlini shpesh përdor luftën informative. Agjentët e tij janë të pranishëm në mënyrë të padukshme, ashtu si edhe struktura të tjera të maskuara, përfshirë qendrën propagandistike ruse në Nish.
Arma kryesore e Kremlinit është propaganda dhe rrjetet si RT, Pravda dhe Matrjoshka, të cilat prej kohësh veprojnë me mjeshtëri dhe në mënyrë aktive në hapësirën informative evropiane. Por disa “koka të nxehta” në shërbimet e sigurisë mund të propozojnë edhe diçka më të ashpër – për shembull, hedhjen në erë të ndonjë objekti ose sabotimin e infrastrukturës së gazit, duke ia atribuar më pas përgjegjësinë Ukrainës.
Pra, diçka e ngjashme me përpjekjen e dështuar për sulm me dron që ndodhi më 4 [mungon muaji në tekstin origjinal] 2026 në aeroportin e Lajpcigut. Gjermania, në shtator 2026, e akuzoi zyrtarisht Rusinë dhe sabotatorët rusë për përpjekjen e dështuar që kishte për qëllim sulmin ndaj një avioni ukrainas Antonov, ndërsa shërbimet evropiane të inteligjencës e cilësojnë Serbinë si një nyje logjistike (“hotspot”), përmes së cilës shërbimet ruse (GRU) rekrutojnë kontrabandistë për të kontrabanduar në Bashkimin Evropian.
“Nuk mund të pohoj se kjo do të ndodhë, por në këtë moment pothuajse gjithçka është e mundur”, thotë në një intervistë Andrej Kalaitin, gazetar i gazetës ruse Gazeta.
