“Misioni Hormuz”, i përmendur fillimisht dhe më pas i mohuar publikisht, vazhdon të mbetet një mundësi në diskutim. Donald Trump e ka përshkruar atë si një mënyrë për të garantuar “rrjedhën e pandërprerë të naftës”, megjithëse plani ende nuk është përfunduar plotësisht. Shtëpia e Bardhë u detyrua të sqarojë situatën pasi sekretari i Energjisë, Chris Wright, publikoi në rrjetin X një mesazh – që u fshi pak minuta më vonë – ku pretendonte se Marina amerikane kishte realizuar tashmë “shoqërimin e parë të suksesshëm” të një naftëmbajtëseje në Ngushticën e Hormuzit.
Ky postim i shkurtër pati ndikim të menjëhershëm në tregjet ndërkombëtare, duke bërë që çmimet e naftës të bien me më shumë se 15%. Më pas, zëdhënësja e Shtëpisë së Bardhë, Karoline Leavitt, korrigjoi informacionin duke deklaruar se shoqërimet e anijeve tregtare nuk kishin nisur ende, por theksoi se SHBA mbetet e përkushtuar për të mbrojtur qarkullimin e lirë të energjisë. Pikërisht këtë rrjedhë synon të pengojë regjimi i Teheranit. Një përfaqësues i Gardës Revolucionare paralajmëroi se çdo lëvizje e flotës amerikane në ngushticë do të përballej me raketa dhe dronë. Sipas burimeve të inteligjencës amerikane, Irani ka filluar vendosjen e minave detare përgjatë rrugëve detare.
Në një deklaratë në mbrëmje, Donald Trump njoftoi se gjatë orëve të fundit ishin goditur dhe shkatërruar plotësisht dhjetë mjete detare, përfshirë anije që dyshohej se vendosnin mina. Ai paralajmëroi gjithashtu “pasoja ushtarake të paprecedenta” nëse Irani vazhdon veprimet e tij. Konflikti mes SHBA-së dhe Izraelit nga njëra anë dhe Iranit nga ana tjetër ka paralizuar pothuajse plotësisht trafikun pranë bregdetit iranian, në një zonë ku zakonisht kalon rreth një e pesta e naftës dhe gazit natyror të lëngshëm në botë. Shefi i Shtabit të Përgjithshëm amerikan, Dan Caine, konfirmoi se ushtria po analizon disa skenarë për shoqërimin e anijeve tregtare.
Të martën në mbrëmje, presidenti francez Emmanuel Macron mblodhi në Pallatin Elize një tjetër Këshill të Mbrojtjes për të diskutuar, ndër të tjera, mundësinë e përfshirjes së Francës në një mision të organizuar detar në Ngushticën e Hormuzit. Parisi po shqyrton dërgimin e dy fregatave në zonë, ndërkohë që aeroplanmbajtësja Charles de Gaulle ndodhet tashmë në rajon.
Ky mision mund të ndjekë modelin e operacionit evropian Aspides në Detin e Kuq, i krijuar për t’u përballur me rebelët Houthi të Jemenit, të cilët janë aleatë të Iranit. Megjithatë, sfida në Hormuz është shumë më e madhe: ndërsa zona e operacionit në Jemen shtrihej rreth 80 kilometra, në Hormuz duhet mbuluar një hapësirë prej mbi 300 kilometrash. Për këtë çështje kanë diskutuar edhe liderët e Mbretërisë së Bashkuar, Gjermanisë dhe Italisë gjatë një bisede telefonike. Kryeministri britanik Keir Starmer u ka theksuar kancelarit Friedrich Merz dhe kryeministres Giorgia Meloni rëndësinë e mbrojtjes së anijeve tregtare dhe rikthimit të sigurisë në këtë nyje jetike të tregtisë globale. Londra shpreson që edhe aleatë të tjerë të bashkohen në një “koalicion Hormuz”. Megjithatë, roli i SHBA-së mbetet vendimtar, pasi pa udhëheqjen amerikane një operacion i tillë është shumë i vështirë të realizohet.
Shoqërimi i anijeve tregtare në këtë ngushticë paraqet vështirësi të mëdha, pasi zona është e ekspozuar ndaj kërcënimeve nga pothuajse të gjitha drejtimet, përfshirë edhe sulmet e mundshme nga mini-nëndetëset iraniane. Një operacion i tillë kërkon praninë e disa shkatërruesve detarë, disa pranë anijeve tregtare dhe të tjerë afër bregdetit iranian, si dhe mbështetje ajrore me avionë e helikopterë të pajisur me sisteme kundër dronëve, si APKWS (Advanced Precision Kill Weapon System). Deri tani, vetëm shkatërruesi britanik HMS Dragon është nisur nga Portsmouth dhe pritet të mbërrijë në rajon jo më herët se pas pesë ditësh.
Në thelb, situata u përshkallëzua nga veprimet e SHBA-së dhe Izraelit, ndërsa britanikët, të cilët nuk e mbështetën sulmin parandalues, nuk janë të gatshëm – dhe as në gjendje – të marrin një përgjegjësi kaq të madhe në këtë krizë.