Për Shaip Ramabajën, 82 vjeçar, barra e dhimbjes për djalin e zhdukur gjatë luftës, këtë herë është edhe më e rëndë.
Për herë të parë, ditën e të zhdukurve po e shënon pa gruan e cila i vdiq, pa e kuptuar se a është gjallë, apo i vdekur, djali, Bashkimi.
Bashkë me djalin, Bashkimin, në mars të 99, Shaipi kishte ardhur në Prishtinë, e me plumba e armë, i ishte drejtuar Butovcit për ta përcjellë djalin në UÇK. Mungesa e uniformës ia pamundësoi rreshtimin, por jo edhe përballjen me serbët, të cilët e zunë rob lufte, me armë në dorë, në rrethinën e Mramorit, në hyrje të Prishtinës.
“Gjallë e kam marr vesh që u kanë deri më 12 qershor kur e kanë qu për Serbi krejt, aty e anej nuk di më kurgjo për të… prej 22 prill, ka nejt deri më 12 qershor në Lipjan me të burgosur deri i kanë marr me ka krejt”, ka thënë Shaip Ramabaja – Djalin e ka të zhdukur gjatë luftës.
Shaipi Ramabaja pas luftës ka qenë edhe në Serbi, por është kthyer pa djalin.
“Po qyre Allahu mos ia pruftë askujt, shumë vështirë, po çka ke me bo. Po vetëm jam i pastër, shyqyr Zotit ka vdekë për Kosovë, nuk ka vdek me hajni, nuk ka vdek për faqe të zezë, qajo është për tjerat, vetëm dheu kur të më mbulon, se kurrë nuk e harroj për këtë dyje”, ka thënë Shaip Ramabaja – Djalin e ka të zhdukur gjatë luftës.
Bashkë me moshën, e vitet pa djalin, pos trupit e shëndetit, i është venitur edhe shpresa për ta parë djalin të gjallë.
Përkundër dëshirës, ndonëse e ka të vështirë të thotë me gojën plotë, me gjysmë zëri, Shaip Ramabaja, e ka pothuajse krejtësisht të zbehur shpresën për ta takuar djalin Bashkimin të gjallë.