Një opinion i ri i publikuar nga Foreign Policy dhe i përkthyer nga mediat gjermane argumenton se Shtetet e Bashkuara po bëjnë një gabim strategjik duke forcuar marrëdhëniet me presidentin e Serbisë, Aleksandar Vuçiq. Sipas autorit, kjo qasje e Uashingtonit mund të dëmtojë vlerat demokratike dhe stabilitetin rajonal në Ballkanin Perëndimor.
Politologu Jasmin Mujanović, ekspert për politikën e Evropës Juglindore, kritikon njoftimin e fundit për nisjen e një dialogu strategjik mes SHBA-së dhe Serbisë, duke e cilësuar atë si një sinjal shqetësues, duke marrë parasysh afërsinë gjithnjë e më të madhe të Beogradit me Kinën dhe Rusinë, si dhe atë që ai e përshkruan si prirje autoritare të qeverisjes së Vuçiqit.
Sipas Mujanovićit, koha e kësaj nisme është veçanërisht domethënëse, pasi ajo vjen pas vendimit të Bashkimit Evropian për të ndalur përparimin e Serbisë drejt fazës së ardhshme të procesit të anëtarësimit.
Në artikull thuhet se një numër i konsiderueshëm i vendeve anëtare të BE-së kundërshtuan avancimin e negociatave për anëtarësimin e Serbisë, duke përmendur regresin demokratik, dobësimin e institucioneve dhe shqetësimet në rritje për drejtimin politik të vendit.
Autori argumenton se ky ngecje paraqiti një sfidë të madhe politike për Vuçiqin, i cili vazhdon të përballet me protesta të vazhdueshme kundër qeverisë të udhëhequra nga studentët, pas tragjedisë së rëndë në stacionin hekurudhor në Novi Sad, ku humbën jetën disa persona.
Mujanović vlerëson se qeveria serbe po përballet gjithnjë e më shumë me vështirësi për të kontrolluar pakënaqësinë publike, ndërsa përpiqet të ruajë dominimin politik para zgjedhjeve të ardhshme parlamentare.
Në analizë përmenden edhe deklaratat e fundit të ministres serbe të Administratës Publike dhe Vetëqeverisjes Lokale, Snežana Paunović, lidhur me Slobodan Millosheviqin dhe Kosovën.
Sipas Mujanovićit, këto deklarata kanë shkaktuar shqetësim te zyrtarët evropianë dhe deputetët e Parlamentit Evropian, ndërsa presidenti Vuçiq dhe ministri i Brendshëm serb, Ivica Daçiç, kanë mbrojtur qëndrimin e Paunovićit.
Sipas autorit, nisja e dialogut strategjik SHBA-Serbi i ka dhënë Vuçiqit një shtysë të rëndësishme politike në një kohë kur pozita e tij ndërkombëtare në Evropë është dobësuar.
Mujanović pretendon se vendimi i administratës së presidentit Donald Trump mund të ketë forcuar pa qëllim një udhëheqje gjithnjë e më autoritare, pavarësisht bashkëpunimit të vazhdueshëm politik, ekonomik dhe strategjik të Serbisë me Kinën dhe Rusinë.
Analiza thekson gjithashtu se zyrtarët serbë kanë kërkuar aktivisht afrimin me Uashingtonin përmes mbështetjes publike ndaj presidentit Donald Trump dhe përmes përpjekjeve lobuese nga aleatët politikë, përfshirë presidentin e Republikës Srpska, Milorad Dodik.
Mujanović argumenton se këto përpjekje synojnë sigurimin e një pranimi më të madh politik në SHBA, duke promovuar njëkohësisht narrativa për konfliktet e viteve ’90, të cilat mbeten shumë të debatueshme.
Duke reflektuar mbi politikën amerikane në Ballkan, autori pranon se administratat e mëparshme amerikane kanë bërë gabime gjatë luftërave në ish-Jugosllavi, por thekson se ndërhyrjet e SHBA-së në fund kanë pasur për qëllim parandalimin e krimeve masive.
Në përfundim, ai argumenton se çdo rishikim i ardhshëm i marrëdhënieve SHBA-Serbi nuk duhet të bëhet në dëm të parimeve demokratike, sigurisë rajonale apo besueshmërisë morale të politikës së jashtme amerikane.