Ish-Sekretari amerikan i Shtetit, Mike Pompeo, në një shkrim lidhur me sulmet e fundit të SHBA-së ndaj Iranit, ka bërë krahasime me ndërhyrjen e NATO-s në Kosovë në fund të viteve të 90-ta.
Ai theksoi se gjatë asaj fushate, forcat e NATO-s kishin goditur rrjetin energjetik në Beograd me qëllim dobësimin e strukturave të komandës së regjimit të Slobodan Milosheviq, duke shtuar se kjo strategji ishte mbështetur nga shumë prej atyre që sot kritikojnë veprimet e SHBA-së.
Sipas Pompeos, sulmet ndaj infrastrukturës industriale nuk përbëjnë devijim nga normat ndërkombëtare, por janë një praktikë e njohur në konfliktet ushtarake.
“Gjatë fushatës në Kosovë në fund të viteve 1990, forcat e NATO-s, të mbështetura fuqishëm nga shumë prej kritikëve më të zëshëm të sotëm, goditën rrjetin energjetik në Beograd për të thyer komandën dhe kontrollin e Millosheviçit. Në Luftën e Dytë Botërore, nuk u kufizuam vetëm te tanket në vijat e frontit. U goditën fabrikat e kushinetave në Shvajnfurt dhe rafineritë e naftës që mbanin në funksion makinerinë naziste të luftës, sepse kuptohej se nuk mund të mposhtet një agresor duke lënë të paprekur zemrën e tij industriale. Ata që tronditen nga shënjestrimi i infrastrukturës industriale duhet të përditësojnë njohuritë e tyre historike. Kjo nuk është ndonjë devijim radikal nga normat ndërkombëtare. Është një metodë e provuar, një metodë që ka përfunduar konflikte dhe ka shpëtuar jetë”, ka shkruar ai.
Ai shtoi se sulmet e fundit të kufizuara ndaj infrastrukturës iraniane, përfshirë termocentralet dhe urat, si dhe paralajmërimet për zgjerim të tyre, kanë nxitur reagime të forta nga kritikët, të cilët, sipas tij, priren ta fajësojnë SHBA-në në çdo rast.
“Le të jem i drejtpërdrejtë: ata gabojnë si në aspektin ligjor, ashtu edhe në atë strategjik. Parimi themelor i së Drejtës së Konfliktit të Armatosur është dallimi, detyrimi për të bërë diferencën midis objekteve thjesht civile dhe objektivave legjitime ushtarake. Por fusha moderne e betejës nuk ofron kufij të qartë. Rrjetet energjetike dhe urat e transportit janë objektiva tipikë me përdorim të dyfishtë. E njëjta energji elektrike që ndriçon shtëpitë në Teheran furnizon edhe centrifugat në Natanz dhe qendrat e komandës së Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC). Të njëjtat ura që mbajnë tregtinë transportojnë edhe raketa balistike të drejtuara ndaj aleatëve tanë dhe drejt Ngushticës së Hormuzit”, ka theksuar ai.
Pompeo argumenton se, sipas së drejtës ndërkombëtare, objektet që kontribuojnë në veprimtari ushtarake mund të konsiderohen objektiva legjitime.
“Dobësimi i aftësisë së Iranit për të lëvizur forcat dhe për të furnizuar makinerinë e tij të luftës nuk është një sulm ndaj popullit iranian – është çmontimi i mjeteve që shtypësit e tyre përdorin kundër tyre. Ushtria e Shteteve të Bashkuara është forca luftarake më etike në historinë e botës. Ndryshe nga IRGC – që fshihet pas civilëve të vet dhe shënjestron transportin ndërkombëtar pa u menduar dy herë – komandantët tanë veprojnë nën rregulla të rrepta angazhimi. Kam besim të plotë se burrat dhe gratë që po kryejnë këto misione janë plotësisht në përputhje me ligjet e konfliktit të armatosur. Çdo objektiv verifikohet. Çdo goditje lidhet me një efekt specifik strategjik”, ka përfunduar ai.